http://songurumlifid.blogspot.com/

Þá er það komið á hreint, dóttir mín er ekkert lík mér þegar kemur að læknum. Fór með hana til læknis í gær, þar sem þurfti að stinga á stórt kýli á lærinu á henni (hún var búin að vera mjög aum í því og í kringum það) og læknirinn kreisti svo ágætan slatta af greftri úr opinu.
Ég hugsaði mig tvisvar um, hvort ég ætti að þora að horfa, þar sem mér finnst svona seremóníur miður smekklegar.. og bauð dótturinni hetjulega hendina mín til að kreista. "Nei" sagði sú stutta og hristi höfuðið. Ekki fann hún þörf til að kreista mömmuhendi. Ég ætlaði þá að kreista þennan litla líkama sjálf, þar sem ég bjóst við miklum látum, allavega gráti og gnístran tanna. En nei.. ekkert hljóð. Það heyrðist ekki minnsta hljóð í þessari bráðum þriggja ára snót, sem sat með "ó-ó-ið sitt" og lét lækni þrýsta á það og kreista. Ég stífnaði öll upp, en dóttirin haggaðist. Flott mamma

Og þar með rifjaðist upp fyrir mér þegar fyrrum læknir kvaddi foreldra mína með þeim orðum að barnið þeirra væri "ÓHEMJA"! Jú, satt og jú þetta var ég. Ég orgaði eins og ljón í hverri læknisheimsókn sem ég neyddist í. Ekki nóg með það heldur var ég aldeilis ekki samvinnuþýð og neitaði þeim yfirleitt á annað borð að skoða mig.
Efst í huga er ógleymanlegt atvik þar sem ég fékk kaktus-brodda í hendina, alveg heilan kaktus nánast og byrjaði á því að neita foreldrum mínum um að sjá hendina. Í kjölfarið neitað ég þeim um að fara á spítalann og að lokum þegar ég hafði gefið það eftir, neitaði ég lækninum um að sjá brodd-hendina.
Þegar ekki var annað í stöðunni en að sýna þessum lækni brodd-hendina, þá orgaði ég eins og ljón allan tíma meðan hann dró hvern broddinn úr á fætur öðrum. En þegar ég hugsa raunsætt um það, þá er ekki einu sinni vont að láta draga eitthvað úr sér. En það var mér sannarlega ekki efst í huga á þessu ljónamómenti í mínu lífi.

Óhemjunafngiftin, sem og taktarnir, fylgdi mér víst eitthvað áleiðis.. en sem betur fer hefur ræst úr mér 

Já og þessi bloggfærsla er í boði verkefnisins sem ég á að vera að gera.. núna.

Takk og bless og sjáumst!

Jæja, er ekki best að hafa svona annan í kombakki?

Ég hef hugsað það svona tíu sinnum síðustu vikuna að nú væri fínt að koma með eitt gott blogg eða að þetta væri mál sem ég væri til í að blogga um, en þá hef ég annað hvort verið víðs fjarri tölvu.. nú eða einfaldlega ekki haft tíma.
Þannig að allar frábæru blogghugmyndirnar fuku út í veður og vind!

Annars er það efst á baugi að ég náði mér í skelfingarpest á föstudagskvöldið, stundvíslega eftir að ég hafði klárað súkkulaðiplötuna mína (sem mér fannst ég svo sannarlega eiga skilið á þeirri stundu). Hvort það var henni að þakka að líkaminn lagðist í þessa hreinsun eður ei.. skal ósagt látið Það sem hinsvegar gerðist var, að ég fékk magapest sem tók frá mér alla matarlyst og fékk mig til að skila öllu matarkyns úr öllum hugsanlegum innyflum.
Matseðill helgarinnar (lau-mán) var því ca svona:
2 epli og 35 gr. harðfiskur. (jú, það voru nebblega 70 gr. í pokanum og ég borðaði ca helminginn.)
Þessu skilaði ég svo samviskusamlega frá mér örfáum tímum (stundum bara mínútum samt) eftir að hafa innbyrgt. Já, það er skrítið að æla harðfiski! Mjög skrítið. En ekki eins skrítið og súkkulaði samt.. það er bara eins og súkkulaðikrem.

En allavega, á þriðja degi komst ég að því að maður hættir að vera svangur eftir X langan tíma og þar með taldi ég mig hafa öðlast meiri skilning á þeim sem td. velja að svelta sig. Þetta er bara vont rétt fyrst, svo verður þetta fínt. Og ég meira að segja hugsaði það: "Hey, þetta er ekki svo slæmt!" Það sem gerðist svo líka var að ég gat ekki hugsað um mat eða fundið lykt af honum, þá varð mér flökurt og þannig gæti ég alveg trúað að þeim líði sem eiga við svona matar-vandamál að stríða. Ég hélt á tímabili að ég ætti aldrei eftir að borða MAT aftur. Ég fékk svo smám saman lystina, en hún var töluvert breytt. Mig langaði í mangó (mig langar aldrei í mangó!!), melónu og íslenska rófu. Við þetta bættust svo ljúffengar gulrætur og 3-4 msk hafragrautur á morgnana. Þetta var hæg byrjun. Eins konar endurhæfing. Í dag gekk mér svo vel að borða að ég get hugsanlega einhvern tímann séð fyrir mér að borða aftur hreint súkkulaði. Hugsanlega.


En jæja jæja, þessi færsla átti sannarlega ekki að vera um þessa pest, en svo fannst mér lúmskt skemmtilegt að skrifa um hana.. þannig að ég læt það vera.

Í sambandi við fyrirsögnina, þá var ég að spöglera í því þegar eitthvað liggur í loftinu. Ég meina, það hlýtur alltaf eitthvað að liggja í loftinu! Orkan umhverfis okkur hlýtur að vera misjöfn og eins orkan sem við sendum frá okkur.. eftir því hvernig liggur á okkur. Sú orka fer út í "loftið" og þar með hlýtur hún að liggja í loftinu!
Hvaða foreldri kannast ekki við það að börnin finni á sér þegar það ætlar sér út að kvöldi, jafnvel að fá pössun? Jú, það liggur í loftinu.. og þá á ég við að orkan sem við sendum frá okkur (hvort sem okkur líkar betur eða verr, því jú, stundum reynir maður að gera allt eins og venjulega og láta ekki á neinu bera) hún er öðruvísi -og það er það sem fólk (börn) skynjar líka.
Þegar fuglarnir hætta að syngja á miðju sumri, þá liggur eitthvað í loftinu.. þeir finna orku heimsins/alheimsins. Áður fyrr lásum við í dýrin ef hættur steðjuðu að, því jú þau skynjuðu svo vel orkuna. Með allri þessari tækni og nútímavæðingu erum við mannskepnan nánast hætt að skynja orkuna. Lítil börn gera það, þau eru næmari.. en við erum of upptekin við eitthvað annað.

Úff, þetta var flókið og furðulegt! En allavega, ég held að þetta sé svolítið málið. Það liggur orka í loftinu. Alltaf og alls staðar

Segjum þetta gott í bili,
blessykkur.

Jæja.. nú læt ég aldeilis verða af þessu

Það er stundum vindur í höfðinu á mér og þá fjúka hugsanirnar fram og til baka. Hugsanir sem mig langar svo óskaplega að koma frá mér. Ég held það sé hollt. Þó svo þær séu ekki einu sinni merkilegar, kannski bara nauðaómerkilegar, jafnvel bara eitt pínulítið brotabrot af heilli hugsun.. þá held ég það sé samt hollt.

Lífið hefur aldeilis breyst síðan ég reit hér síðast.. og er í raun sífelt að breytast og mótast. Í dag á ég td. tvö börn. Tvö lítil kríli sem ég var svo heppin að fá að fæða. Tvær litlar sálir sem ég er svo heppin að fá að vera samferða í þessu lífi.

En þið vitið þetta líklegast.. þe. ef þið eruð þarna -ég þarf svosem ekki að byrja á byrjuninni fyrir ykkur.

Það sem er efst á baugi í dag er kannski einna helst námið mitt, sem ég "æxlaðist" út í. Kundalini jóga kennaranám. Klárlega eitt það besta sem ég hef gert fyrir sjálfa mig á þessari lífsleið. Fyrir utan kannski að hætta að drekka. En hey, ég hefði aldrei farið í þetta nám ef ég hefði ekki gert það fyrst. Það var eins konar lykill.
En hvað um það, í þessu námi fræðumst við um allt milli himins og jarðar.. þó aðallega jógafræði og lífsspeki.
Í stuttu máli sagt er þetta einn fallegasti boðskapur sem ég hef kynnst. Það er eiginlega ógerningur að ætla að útskýra hann svona í nokkrum setningum, svo ég ætla að sleppa því. Læði kannski inn einni og einni hugsun, svona þegar þannig stendur á í höfðinu

Núh.. hvað fleira? Akkúrat þegar ég gef mér tíma í þetta langþráða verkefni (þessa bloggfærslu þe.) þá hef ég ekkert að segja! Er það ekki týpískt?

Ég velti því í smástund fyrir mér hvort ég ætti að flytja mig á annað vefsvæði, byrja svolítið upp á nýtt, fá nýjan "anda" í þetta.. en einhvern veginn á ég bágt með að yfirgefa dinolitla. Já og svo eyddi ég ófáum stundum í að föndra fiðrildaborðann þarna efst og tími eiginlega ekki að henda honum. Þar sem ég man ekkert hvernig ég gerði hann. Enda kona margra verka. Þið vitið, ég er alveg svakalega góð í að byrja á hlutunum..

Það er því ekki úr vegi að bíða bara og sjá með þetta framhaldslíf bloggsins. Hugsanlega (og væri mjög líkt mér) verður þetta eina færslan í "kombakkinu".. híhí.. en vonandi (og væri vafalaust mjög gott fyrir mig) verða þær fleiri.

Látum okkur bara sjá.

En þangað til næst,
knús á ykkur.

Skríll


við borgum skattana okkar, en það skiptir ekki máli
af því að við erum skríll
við borgum launin ykkar, en það skiptir ekki máli
af því að við erum skríll
við viljum ekki vanhæfa ríkistjórn, en það skiptir ekki máli
af því að við erum jú skríll

á fyrsta degi vorum við víst bara fimmtíu
og vorum als ekki þjóðin
í næsta skipti fimmhundruð
og því fór fjarri að þar færi þjóðin
þá stóðu þar fimm þúsund sem funduðu á Austurvelli
við fylltum allar fundarhallir
er við fengum sama svarið
fór okkur að gruna að við yrðum aldrei þjóðin

Við mættum í morgun
Íslands feður, Íslands mæður
Íslands synir, Íslands dætur
ég þurfti ekki að telja
við unnum vinnuna okkar
við sóttum skólana okkar
við biðum þolinmóð
við sömdum ljóðin
föðurlandssvikarar heyrið hrópin
við erum nefnilega íslenska þjóðin

Meðan ríkisstjórnin læddist niðurlút
heim í hellana sína í skjóli kylfu og piparúða
stóðum við fram á nótt og hrópuðum svo þið mættuð heyra
við viljum ekki sjá ykkur, við viljum ekki meira
látið ekki syni og dætur þessa lands blæða
látið ekki skömmina skelfa ykkur til ódáðaverka
standið upp og biðjið okkur fyrirgefningar
stígið niður úr hásætunum, skilið lyklunum
náið af ykkur velmegunar spikinu
og þá kannski, mun hinn íslenski skríll fyrirgefa ykkur.




(Höf. Starri Hauksson)

...hversu náttúrulegt það er fyrir krílin að láta bera sig um

Og ég vitna:

"Ég trúi að margt af því sem við reynum í lífinu sé fyrirfram ákveðið. En ég trúi því líka að sem mannlegar verur búum við yfir óendanlega mörgum valkostum til þess að skapa hið fagra líf sem við látum okkur dreyma um. Forsjónin og okkar eigið val vinna saman að því að móta líf okkar. Og það sem ræður úrslitum um hinar endanlegu útkomu lífs okkar eru einmitt þær meðvituðu ákvarðanir sem við tökum. Ef við gleymum því föllum við í þá gryfju að leika hlutverk fórnarlambsins.
Lokirðu augunum fyrir þessum sannleika ertu í rauninni að hunsa það vald sem þér hefur verið gefið til þess að móta líf þitt að eigin vild."

Robin S. Sharma  (vinur minn sem skrifaði ma. Munkurinn sem seldi sportbílinn sinn)


Knús til ykkar

ps. af hverju ekki að brosa þegar við höfum valið?
Sama hversu "kreppt" við erum, brosið er alltaf ókeypis

   

Já.. þessi hugsun er búin að sveifla sér fram og aftur um kollinn minn síðustu mánuði.
Nú hef ég tekið þá brilljant ákvörðun að PÁSA þetta blessaða blogg.

Ástæðurnar eru eftirfarandi:

* Ég er algjörlega andlaus blogglega séð og ég hef engu að deila, nema þá kannski einhverju tengdu barnauppeldi og brjóstagjöf.

* Ég hef ekki heyrt bofs í mörgum annars dyggum lesendum mínum í LENGRI tíma.

* Dyggu lesendurnir eru örugglega löngu hættir að lesa.

* Mér líður eins og ég sé að blogga inni í kassa fullum af viðmiðum, gildum og óskrifuðum reglum.

* Ég nenni ekki að blogga inni í kassa og ef ég fer útfyrir hann, hefur enginn rænu á að kommenta.

* Ég nenni ekki að blogga og fá engin viðbrögð.

* Ég nenni ekki að blogga um eitthvað sem mér finnst ekki gaman að blogga um bara af því að "það er kominn tími á blogg".

* Ég nenni ekki að bregðast við þessum örfáu viðbrögðum sem ég fæ þó stundum. (Öfugsnúið, ég veit!).

* Mér líður eins og ég sé sjálf föst í kassa, fullum af viðmiðum, gildum og óskrifuðum reglum sem ég þarf að komst útúr.


Þar hafiði það. Þetta er klárlega komið gott í bili og ég finn það mjög sterkt. Þetta er búið að vera einn allsherjar rembingur í lengri tíma og blogg um eitthvað bara til að blogga um eitthvað.

Það er kominn tími á að sleppa tökunum á þessu blessaða bloggi og gera eitthvað annað.

Ég er fyrir löngu hætt að fá eitthvað út úr þessum færslum og mín tilfinning er sú að ef það gefur mér ekkert, gefur það heldur ekki af sér.

Maður býður jú ekki sopa úr tómu glasi.

Þannig að,
Veriði sæl að sinni mín kærustu kæru og guð geymi ykkur alltaf og alltaf.


Ég ætla að enda þetta á kvóti úr bók sem ég er að lesa, svona til umhugsunar:

"Sært fólk er eina fólkið sem getur valdið öðrum sársauka.
Skaddað fólk er eina fólkið sem getur skaðað aðra.
Fólk með lokuð hjörtu er eina fólkið sem sýnir öðrum kulda."

Það getur samt vel verið að ég hendi inn einu og einu kvóti, jafnvel einni og einni mynd, en ég er alveg off í blogginu sjálf




Knús til ykkar allra og takk fyrir að lesa.

Það snjóaði í nótt.
Ekki bara á hálendinu, heldur í garðinum mínum, á bílinn minn, á þakið mitt. Merkilegt hvað maður verður alltaf hissa.


Annars langaði mig bara að birta þessa grein hans Hallgríms Helgasonar, mæli með að þið lesið hana.. hún er vel skrifuð og lýsir þessari vitleysu vel.


„Kæru viðtakendur.

Atburðir morgunsins segja manni að hér starfi hvorki þing né ríkisstjórn. Eitt stærsta fyrirtæki landsins er þjóðnýtt í nafni ríkisstjórnar Íslands en forsætisráðherra er ekki í aðalhlutverki heldur situr í farþegasætinu og fjármálaráðherra í aftursætinu ... Og Alþingi er einhverstaðar víðs fjarri. Bara hóað í nokkra þingmenn til að vera vitni að aðgerðinni.

Hver fer með æðsta vald á Íslandi?

Ein stærsta aðgerð okkar daga er framkvæmd án umræðu, án sýnilegrar aðildar annars ríkisstjórnarflokkanna. Hvar er Samfylkingin? Í Bandaríkjunum hefur umræða um svipaða aðgerð staðið látlaust í tíu daga. Fyrir opnum tjöldum. Hér er allt í leyni. Og svo er ákvörðuntekin af ... já, af hverjum? - á lokuðum fundi seint um nótt. Minnir óneitanlega á aðra stóra ákvörðun, sem tveir menn tóku fyrir nokkrum árum.

Til hvers vorum við að kjósa fyrir rúmu ári síðan?

Geir gufaði endanlega upp sem forsætisráðherra um helgina. Hér er hvorki starfandi þing né ríkisstjórn. Við erum bara með Seðlabankastjóra, sem ræður, og Silfur Egils, fyrir umræðuna.

Svo bætast við sögur um að Glitnir hefði beðið um aðstoð Seðlabanka í síðustu viku en DO neitað honum um það, nema hann fengi að yfirtaka bankann. Davíð yfirtekur banka Baugs ... Hversu traustvekjandi aðgerð er það? Ekki mjög, eftir að stjórnarformaður Glitnis talar í viðtali við Stöð 2 eins og bankanum hafi verið rænt af sér. Á meðan birtist viðskiptaráðherra dreyrrauður í viðtali við sömu stöð og talar eins og hlutlaus áhorfandi. "Með þessu er ríkisstjórnin að sýna að hún lætur ekki banka fara í þrot." Hann hefði fremur átt að segja: "Með þessu sjáum við að Samfylkingin hefur engin áhrif í ríkisstjórn sem að auki er í vasa Seðlabankastjóra."

Í hádegisfréttum RUV sagði svo Davíð: "Seðlabankanum verður svo bætt þetta upp með ákvörðun Alþingis, væntanlega." Já, væntanlega. Hver ræður á Íslandi í dag?

Ég get ekki betur séð en að ríkisstjórnin sé ónýt. Seðlabankinn hefureignast 75% hlut í henni.

Ég sofnaði í lýðræðisríki í gærkvöldi en vaknaði í konungsríki í morgun.

Með kveðju - HH"

Hér er greinin á vísi.is


Takk og bless,
með kveðju- HH

Jæja, sælir.

Stór skammtur af alls konar fullorðins þessa dagana.. svo stór skammtur að ég svíf aftur í tímann og fæ einskonar fortíðarþrá og sakna stúdentagarðanna og "einfalda" lífsins Ekki misskilja mig samt, lífið gæti ekki verið betra en það er í dag og allt að gerast á hárréttum tíma, en einstaka sinnum bruna ég aftur í tímann með bros á vör.

Það sem er helst í fullorðinsfréttum er þetta: Við erum búin að selja bílinn minn. Komin á steisjon. Jebb. Vagninn og fleira var ekki alveg að passa í bílinn, þannig að það var lítið annað í stöðunni.
Ég er búin að skipta um banka.. komin í fjölskyldupakka í nýja bankanum og hjá tryggingunum, meira að segja priority pass til að bíða á betri stofum flugstöðva (hversu fullorðins er það?).
Fleira? Já, við Margrét erum farnar að vinna. Já eða ég er farin að vinna eins og vinkonur mínar í afríku, með Margréti Sif á bakinu Tók að mér ræstingar á Gamla Bauk og vantar þar með bara skipstjórnarréttindi og kokkahúfu, til þess að hafa gegnt nákvæmlega öllum stöðum á NS svæðinu. Osei sei. Allt gott með það, er nebblega að safna mér fyrir myndavél. Fullorðins eos 450d.
Svo er það stöð 2. Ég hef ekki verið með solleis síðan ég veit ekki hvenær.. alveg óheyrilega lengi, þannig að það fer í fullorðins flokkinn líka.
Og síðasta en ekki síðsta fullorðins, er maðurinn minn. Hann er víst að detta í þriðja tuginn núna um helgina Svosem ekkert svo rosalega fullorðins aldur, en 3tugs veisla er samt sem áður fullorðins.

Jájá, svona er nú það. Ég ætlaði að vera að skipuleggja eitthvað heljarinnar afmælis í höbbðinu mínu núna, en sofnaði svo með Margréti og hef ekki komið hausnum í gang síðan.. einum of fullorðins þar kannski

En jæja, ætla að enda þetta á stolnum myndir frá henni Þórunni, við fórum í lundaveislu í Stapa, sem Hrólfur og Stapafólk stóð að og smakkaðist svona ljómandi alveg hreint. Margrét var ekkert smá góð, þó að klukkan væri komin yfir háttatíma og skartaði sparibrosinu í hvert sinn sem hún sá myndavélina:


Ótrúlega fullorðins, þessi skvísa!



Brosmildar þessar tvær, Þórdís á þó vinninginn



Kokkurinn eini sanni!



Gestgjafinn



Myndavélabrosið..


Þangað til næst, hafið það gott kæra fólk.
Passið ykkur í myrkrinu og knúsist í kuldanum.

-ein fullorðins

Jæja.. blogg.

Við erum semsagt komin heim. Lentum í kef í svoleiðis hífandi roki og rigningu að við urðum næstum úti við það eitt að hlaupa útí bíl. Fluginu okkar seinkaði um heila 8 tíma, þar sem að flugfélagið sem flaug með okkur út fór á hausinn. Þar með missti ég af læknistíma sem ég var búin að hafa mikið fyrir að panta. Svona er nú það.
Gistum á freyjugötunni aftur á heimleið og framlengdum um eina nótt. Náði þannig að hitta megnið af slínunum mínum. Jeij! Ég var orðin alveg þokkalega lúin eftir ferðalagið og langaði mestast að komast heim.
Topp 5 sem ég saknaði þessar 3 vikur:
Tölvan mín í 5. veldi.
Enda svo ótrúlega margt merkilegt að finna þar. Td. alkabloggið. (Það finnst svosem í öðrum tölvum líka.. það er bara ekki að minna á sig þar).
Núh..
Tenerife var annars alveg ágæt. Mjög mikill túrismi og já.. bara allt búið til fyrir túrista. Túristahús, túristaföt, túristaVERÐ. En það var svosem ekki við öðru að búast
Ég held að það hafi allir skemmt sér vel.. við vorum 14 allt í allt, ef mig minnir rétt, ég nenni ekki að telja.
Já og svo var alveg mjög heitt. Gollurnar fimm sem ég tók með til að hafa yfir mér á kvöldin fengu að dúsa inni í skáp mestan partinn, enda hlýrabolaveður á kvöldin. Kaldast var frekar á morgnana, áður en sólin náði að verma upp svæðið.
Á útleið komum við við hjá ömmu í sandgerði & Sillu & Bjössa systkinum mömmu. Það var rosa gaman að sjá þau, alltof sjaldan og alltof langt á milli!

Set hér inn stolnar myndir frá Bjössa






Ég nenni ekki að skrifa eitthvað langt um ferðina, hún var FÍN Læt í staðinn fylgja nokkrar myndir.


Hér erum við mæðgur nývaknaðar og fínar



Litla skottið í sundi



Alveg frekar montin með sig bara



Útað borða



Jóhann & pabbi



Við þurftum lítið að sakna kisanna.. fengum tvo aðra í staðinn...

Þessi gekk undir vinnuheitinu "blindur" enda var hann bara með eitt auga.

Og þessi var kallaður "skítugur" enda mjög sérstakur á litinn (þó kannski ekkert sérstaklega skítugur.. en alveg örugglega lúsugur!)

Semsagt Blindur og Skítugur.


Við Margrét að bíða eftir rútu síðasta daginn.
Takið eftir hvað ég er ótrúlega TÖNUÐ eftir þessar tvær vikur



Á túristastöðum eins og Tenerife eru allir að selja allt.
Þessi kínverska kona var að selja NUDD. Tilbreyting frá blikkandi skopparaboltum og geltandi tuskudýrum. Ég ákvað að slá til.


Þess má geta að í kaupbæti fékk ég alveg hroðalega rautt bak, enda makaði hún svoleiðis olíunni á mig meðan ég lá þarna beint undir sólinni.

En nuddið var gott


Þessi tvö voru góð saman




Himininn var rosa flottur.. og hefði verið gaman að mynda! En við keyptum ekki eos 450d eins og við ætluðum.



Þessi litli kroppalingur byrjaði svo að SKRÍÐA á afmælisdegi mömmu sinnar, þannig að það er nóg að gera hjá okkur.



Ætla að segja þetta gott í bili, þetta er búið að taka alveg óratíma!


Ok kidds.. og já, þið megið alveg endilega segja mér eitthvað skemmtó, takk&takk!

-mamman

Si si.

Tá er stúlkan ordin töttögu og sjö ára! (Vá tad tók mig 3 mínútur ad finna ö-id.)

Er annars á tenerife og hér er nú aldeilis heitt skal ég segja ykkur. Heitasti tími ársins (og vid sem héldum ad tad vaeri í júlí/ágúst!) Onei. 30 plús í forslaelu hvern dag. 26 grádur as we speek. Og klukkan ad nálgast 23.

Aetladi annars bara rétt ad kasta á ykkur kvedju lömbin mín, tar sem ég nádi ekki ad kvedja ykkur. Takk allir fyrir afmaeliskvedjurnar, baedi hér og sms. Tid sem erud ad gleyma mér, tid hafid enn smá tíma. Drííííííífa sig!

Er búin ad fara rómó útad borda og í rómó hestakerruferd í kvöld. Svo fékk ég blaevaeng í afmaelisgjöf frá Daníel og Hafdísi.. ekki veitir af í tessu loftleysi

En jaeja, aetla ad vista ádur en tíminn rennur út.

Adios amigos (eins og spanjólarnir myndu orda tad..)

ps. knús

...meira að segja fyrir löööngu!

Ég er bara svo léleg að öppdeita saumfréttirnar Skellti mér á efni í ikea í byrjun ágúst og skúbbaði þessu af á einu kvöldi. Ógisslega stolt af mér skohh!

Er ekki komin með næga reynslu á það - en á efni í annað sjal (já og reyndar fleiri, ef útí það er farið) og gæti verið að ég prófaði fleiri útfærslur af "öxlum". Annars er þetta með mjög breiðri öxl og bara frekar þægilegt

Set hér inn mynd - þessi mynd er samt sérstaklega fyrir ykkur sem hafi stutt mig í saumaskapnum. Já og auðvitað aðdáendur nær og fjær!



Já.. eins og glöggir lesendur sjá, að þá klippti ég hausinn á mér af myndinni. Hann var bara ekki að gera sig akkúrat þarna þið skiljið..
Ykkur er annars velkomið að sjá hann enítæm, á förnum vegi.. núh eða bara banka uppá. Kem ekki til með klippa hann af mér í alvörunni neitt á næstunni. Tjah, ætli ég haldi honum ekki bara sem lengst!


Annars styttist í næsta ferðalag. Við brunum útúr bænum á sunnudagsmorgun og út á þriðjudagsmorgun. Ætlum að kíkja á ömmu og ættingja mína í sandgerði á mánudeginum.
Án þess að vera byrjuð að pakka, þá líður mér strax eins og ég sé að gleyma einhverju Ég bara get svo svarið það! En vona að ég reddi mér með góðum tékk-lista. Kannski best að láta einhvern yfirfara hann líka.

Hmm..

Uppáhaldsárstíminn minn er um garð genginn. Kvöldin dimm.. en samt svo hlý. Dagarnir bjartir. Ætli ég hafi ekki átt að fæðast einhvers staðar í miðri evrópu.. býst við því. Storkurinn hefur fokið eitthvað norður
Og svo kemur haustið.. haust haust haust.. það langfallegasta af öllu.
Þegar laufin falla og fallegu fallegu jarðlitirnir koma í ljós. Bjútífúl!

Já og svo má ekki gleyma afmælinu mínu. Það nálgast óðfluga. Því miður verð ég ekki á landinu til að fagna með ykkur, þar sem ég ákvað að vera svolítið grand á því (enda 27 ára algjör eðal-aldur) og halda uppá það á erlendri grundu.

Þið hins vegar þurfið ekki að örvænta, þið getið annað hvort komið út (tenerife) nú eða bara haldið ykkar eigin fögnuð!

Ef hvorugt hentar ykkur, þá getið þið bara skilið gjafirnar eftir niðri hjá Gamla.

Ok kids

En jæja, held ég fari að sofa í hausinn minn (ég reyndar sofnaði með barninu áðan, annað kveldið í röð.. algjörlega að rugla kerfið!) aldrei nóg af svefni samt þessi misserin!

Bið ykkur bara vel að lifa þangað til næst,

ást ást ást.

Hef alltaf verið mjög heit fyrir orðabókum og dreymdi í nokkur ár um að eignast Íslenska Orðabók, þið vitið stóran þykkan doðrant með öllum orðum okkar ylhýra máls.

Nema hvað, fyrir tæpu ári kom til mín sölumaður og vildi selja mér Íslenska Vegaatlasinn. Ég taldi mig "sloppna", þar sem ég hafði engan áhuga á vegum íslands, malbikuðum eða ómalbikuðum, og beið því eftir að hann tæki föggur sínar og færi.

Nei. Þessir menn eru nefninlega mjög vel þjálfaðir í sölumennsku sálfræðinnar og mig grunar að þessi maður hafi stundað sölumennsku í tugi ára, svo góður var hann.

Algjörlega niðurbrotin bókalega séð, ákvað ég að grípa þetta einstaka tækifæri og kaupa af honum Íslensku orðabókina og Stóru myndaorðabókina.. hann ætlaði nebblega að gefa mér stóru kattabókina í kaupbæti! Hugsið ykkur hvað ég græddi þar

Allt í góðu með það, ég jafnaði mig fljótt á öllum fjólubláu sem fóru í þetta, enda hafði það verið draumur minn lengi að eignast eitt stykki orðabók. Ég hef mjög gaman af að fletta upp orðum og allt það (þið vitið sem maður gerir með orðabækur).

Í gær var mér svo bent á orð sem mig hefði aldrei grunað að ég myndi finna í Íslensku Orðabókinni minni! Ónei sei..

Þetta eru reyndar orð sem ég hef notast við hér á blogginu mínu, en aldrei lét ég mér detta það í hug að þau væri að finna í okkar fagra máli!

Þetta eru orðin:

sjitt

og

fokk


Jebb, þar hafiði það! Og svo ég skrifi þetta upp fyrir ykkur, svo þið getið byrjað að nota þetta rétt:

sjitt: UH ?? * lýsir óánægju, vanþóknun
(UH = upphrópun
?? = vafamál hvort talist geti til íslensku, ekki fallegt mál (ca) )

fokk: HK óformlegt * lítilfjörlegt starf, dútl, dund -> allt í fokki þ.e. í vitleysu, óstandi, allt í klessu
2) fokka -aði: s 1 óformlegt * gaufa, dunda  2  láta e-ð fokka  óformlegt  sleppa e-u, láta fara -> láta aurana fokka / láta það fokka sem manni dettur í hug
3) fokka -aði: s * fokka e-u upp (fyrir e-um)  óformlegt  klúðra e-u, spilla e-u (fyrir e-um)
fokking: L ÓB / AO ??, gróft * leiðinda, djöfulsins


Jessörí, þetta er íslenskan í dag.

Bless og góða helgi

Vúhú, loksins er síðan okkar komin með almennilegt lén!

www.pokaborn.org

Mæli *auðvitað* með að þið kíkið á hana.. við erum alltaf að bæta og breyta, vonandi til hins betra. Hér má svo finna greinarnar sem ég hef þýtt.

Gaman að fá viðbrögð við brjóstagjafablogginu - skiptar skoðanir á henni eins og öðru En eins og ég segi, fræðsla er alltaf af hinu góða, þó svo að hver og einn velji sína leið.

Ég á því miður () enga bók um þessi mál, en finnst gott að kíkja á þessa síðu ef á mér brenna spurningar og svo er það gamla góða WHO -sem er Alþjóðaheilbrigðisstofnunin. En þó fyrst og síðast mín innri sannfæring sem ég fer eftir, get því miður ekki vísað á hana á netinu..

Finnst mjög gaman að bera mannskepnuna saman við önnur dýr og sjá hversu langt við erum komin frá okkar "eðli". Við erum ma. eina dýrið sem sviptir sig svefni og eina dýrið sem býr til sérbæli fyrir GLÆNÝ afkvæmin. Ég kenni tímaleysi um og þessum hraða sem fylgir nútímavæðingunni. Eftir einhver þúsund ár, verðum við bara með þrjár tennur og börnin fá skyr.is frá fæðingu nei, ég segi svona.

En þetta minnir mig samt pínu á bókina Brave New World eftir Aldous Huxley. Las hana á sínum tíma og fannst hún góð.. hún er skrifuð árið 1932 og á að gerast "í framtíðinni". Börnin verða til á tilraunastofum og eru flokkuð sem Alfa, Beta, Gamma og Delta eftir því hversu vel þau heppnuðust minnir mig. Allavega, smá útúrdúr..

Nú styttist í tenerife, ætli það sé ekki rúm vika.. annars er ég alveg úti á þekju svona dagatalslega séð.

Margrét Sif fer að detta í níunda mánuðinn og ég er bara hálf sjokkeruð yfir því tíminn hefur aldrei liðið hraðar, verð ég að segja.

EN jæja, þarf að sinna afkvæminu,

hafið það gott í dag.